گردن زن در فتح مکه هم گردن نزد.

یکشنبه 27 فروردین 1396 ساعت 08:01

بنام خدا

وقتی بنی نفاثه (از قبیله بنی بکر که همپیمان قریش بودند) با کمک پنهانی بعضی از سران قریش به بنی خزاعه ( که همپیمان رسول خدا (ص) بودند) غافلگیرانه تاختند و بیش از 20 نفر از آنان را کشتند که این به معنای شکستن پیمان نامه حدیبیه بود ، بزرگان بنی خزاعه خدمت همپیمان قدرتمند خود ( پیامبر) آمدند و طلب یاری کردند و قریش نیز از ترس حمله مسلمانان ابوسفیان را به مدینه فرستادند تا پیمان نامه را تمدید کند که حضرت رسول (ص) قبول نکردند. ابوسفیان نا امید برگشت و پیامبر (ص) بلافاصله عمر بن خطاب را مامور کرد تمامی راههای مکه را ببندد تا مبادا خبر تجهیز مسلمانان و حرکت نظامی آنان به گوش قریش نرسد... و اکنون ادامه ماجرا به نقل از مغازی واقدی :

" ﻣﻨﺬﺭ ﺑﻦ ﺳﻌﺪ، ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﻳﺰﻳﺪ ﺑﻦ ﺭﻭﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﻧﻘﻞ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ: ﭼﻮﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ) ﺳﭙﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﻯ ﻗﺮﻳﺶ ﺟﻤﻊ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ.

ﺣﺎﻃﺐ ﺑﻦ ﺍﺑﻰ ﺑﻠﺘﻌﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻯ ﺑﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﻧﻮﺷﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﻟﺸﻜﺮ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ، ﻭ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻣﺰﻳﻨﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻛﻠﺎﻧﻰ ﻣﻌﻴﻦ ﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻭ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﻣﻴﺎﻥ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺯﻟﻔﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻥ ﭘﻴﭽﻴﺪ ﻭ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺣﺎﻃﺐ ﻣﻄﻠﻊ ﺷﺪ ﻭ ﻋﻠﻰ (ﻉ) ﻭ ﺯﺑﻴﺮ ﺭﺍ ﮔﺴﻴﻞ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﻰ ﺍﺯ ﻣﺰﻳﻨﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻃﺐ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻯ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﻗﺮﻳﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺣﺬﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺁﻥ ﺩﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻠﻴﻔﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺘﺮ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﺳﻮﮔﻨﺪ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺧﺒﺮ ﺩﺭﻭﻍ ﺩﺍﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ ﻧﻔﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﻴﺎﻭﺭ ﻭ ﮔﺮ ﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻛﺮﺩ. ﻫﻤﻴﻨﻜﻪ ﺁﻥ ﺯﻥ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﮔﻔﺖ: ﻛﻨﺎﺭ ﺑﺮﻭﻳﺪ ﻭ ﭘﺸﺖ ﻛﻨﻲ! ﻭ ﺁﻥ ﺩﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﺍﻭ ﺯﻟﻔﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﮔﺸﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ) ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ.

 ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﺣﺎﻃﺐ ﺭﺍ ﺍﺣﻀﺎﺭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ: ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﻭﺍﺩﺍﺷﺖ؟ ﮔﻔﺖ: ﺍﻯ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ، ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻠﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﻘﻴﺪﻩ‌ﺍﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﻡ، ﻭﻟﻰ ﻣﺮﺩﻯ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﻫﻞ ﻭ ﻋﺸﻴﺮﻩ ﺍﻯ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﻜﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﻢ ﻣﻴﺎﻥ ﻗﺮﻳﺸﻨﺪ، ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻛﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﻩ ﻛﻨﻢ.

ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺧﻄﺎﺏ ﮔﻔﺖ: ﺧﺪﺍ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻜﺸﺪ، ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻫﻬﺎ ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻗﺮﻳﺶ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻰ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺣﺬﺭ ﻣﻰ ﺩﺍﺭﻯ؟ ﺍﻯ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﻴﺪ ﺗﺎ ﮔﺮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻢ ﻛﻪ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺍﺳﺖ.

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ﺍﻯ ﻋﻤﺮ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ﻣﻰ ﺩﺍﻧﻰ؟ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺑﺪﺭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺑﺪﺭﻳﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻜﻨﻴﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺁﻣﺮﺯﻳﺪﻩ ﺍﻡ، ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺰ ﻭ ﺟﻞ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﺎﻃﺐ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﺭﺍ ﻧﺎﺯﻝ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻳﺎ ﺃَﻳﱡﱡﻬَﺎ ﺍﻟﱠﱠﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍ ﻟﺎ ﺗَﺘﱠﱠﺨِﺬُﻭﺍ ﻋَﺪُﻭﱢﱢﻱ ﻭَ ﻋَﺪُﻭﱠﱠﻛُﻢْ ﺃَﻭْﻟِﻴﺎﺀَ ﺗُﻠْﻘُﻮﻥَ ﺇِﻟَﻴْﻬِﻢْ ﺑِﺎﻟْﻤَﻮَﺩﱠﱠﺓِ... ﺍﻯ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻣﮕﻴﺮﻳﺪ ﻛﻪ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺑﺮ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﻓﻜﻨﻴﺪ... "

منبع : ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺍﻟﻤﻐﺎﺯﻱ ﻭﺍﻗﺪﻯ، ﻣﺘﻦ، ﺹ: 610

توضیح : مومنی که برای دشمن جاسوسی کرده است مستحق مرگ است و گردن زده ، اما پیامبر از او می گذرد . باز هم " گردن زن" ما در گردن زن یک جاسوس ناکام می ماند. ضمنا موضوع آمرزش مطلق بدریون توسط خداوند ( هر چه بکنید شما را آمرزیده ام) جای تامل دارد !


نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.